Lucia Smit 

Eenheid van het leven.


Het Wicca Boek:

    

Famke is in een klein vissersdorpje in Cornwall. Het is een oud dorpje wat precies aan zee ligt en omsloten wordt door een stenen muur. Binnen die muur is een kleine haven met zes vissersbootjes. Via een steile trap gemaakt van grote rotsblokken, klimt Famke naar boven naar de winkelstraat. De smalle winkelstraat brengt Famke terug naar vroegere tijden toen ze nog jong was. Aan het einde van de straat is een oude boekhandel. De winkel is van buiten wit geschilderd en het heeft kleine raampjes. De massieve eikenhouten deur staat open op een kier. Famke loopt de winkel binnen die tot aan het plafond vol staat met oude boeken. Via een kleine trap loopt ze naar de bovenste verdieping van het kleine winkeltje. Famke moet oppassen dat ze haar hoofd niet stoot tegen de dikke houten bielzen. De verkoopster loopt achter haar aan en verteld dat ze afkomstig zijn van een oud vlaggenschip dat vergaan is voor de kust. Ze vertelt dat het ontzettend kan stormen langs de steile kliffen. Maar gelukkig ligt het dorp goed beschut in een natuurlijke baai. Famke ziet vele oude boeken liggen en kijkt naar de leren kaften die bewerkt zijn met bladgoud. In een vitrinekast ligt een heel oud boek. Famke wordt ernaartoe getrokken en wil het hebben. De verkoopster kijkt Famke aan en zegt: ‘dit is een heel apart boek’. Dit is een boek dat je nooit meer kwijtraakt. Het boek zal jou gaan bezitten, als het voor jou voorbestemd is, zal ik het aan je verkopen. De verkoopster maakt de vitrinekast open en Famke pakt het boek vast. Ze gaat zitten op een oude stoel en bekijkt het eens aandachtig. De verkoopster ziet een goud aura om Famke heen als ze het boek openslaat. Een schok jaagt door haar lichaam en ze moet zich vasthouden aan één van de boekenkasten. Het oude winkeltje maakt het geluid van een oud schip dat kraakt. Famke vraagt: ‘hoeveel wilt u voor het boek hebben’, De verkoopster kijkt haar aan en zegt: ‘ik wil geen geld maar een stuk haar van jou’. De verkoopster veranderd in een heks. Famke moet lachen en zegt: ‘geen probleem’. Ze knipt haar paardenstaart af en legt deze op het kale hoofd van de heks. Als bij toverslag veranderd de oude heks in een jonge vrouw Ze zal haar leven opnieuw kunnen gaan leiden. Maar wel zonder haar Wicca boek. Geschrokken door de brutaliteit van Famke raast ze door de oude boekwinkel. Ze beseft dat ze verloren heeft. Buiten trekken de donkere wolken samen. Het dorpje moet zich opmaken voor een hevige storm en Famke loopt vrolijk het oude winkeltje uit met haar nieuwe boek onder haar arm. Ze loopt de winkelstraat uit en ziet een uithangbord aan een gebouw hangen. Er staat op “The White Horse”. Vlug loopt Famke het gebouw in. Als ze om een kamer vraagt zijn er gelukkig nog kamers beschikbaar en Famke gaat zich inchecken. In haar hotelkamer is een kleine uitbouw met een bank met kussens die uitkijkt op zee. Famke bladert door het grote dikke boek. In het midden van het boek zit een klein los blaadje met een boodschap. Famke plaatst in de erker twee kandelaars op een zelfgemaakt altaar en bestrijkt de kaarsen met rozenolie en amandelolie. Ze plaatst de kandelaars 39 centimeter uit elkaar en wikkelt een rood lint om de voeten. Rond het lint strooit ze rozenblaadjes. Dan pakt ze het kleine velletje papier wat losligt in het wicca boek. Ze zegt de tekst hardop: ‘Just like the flames get closer and become as one, That is how love will bring us together’. Het stormt buiten donkeren wolken jagen door de lucht en botsen tegen elkaar. Lange slierten elektriciteit raken het zeewater de storm is op zijn hoogtepunt, één van de ramen van de erker breekt en de wind raast over het altaar. De kaarsen worden in één keer uitgeblazen Later die nacht is de storm gaan liggen. De volle maan verschijnt aan een heldere hemel vol met glinsterende sterren. Famke steekt de kaarsen opnieuw aan en zet ze dicht tegen elkaar. De vlammen gaan in elkaar over en vormen één kaars. Als de kaarsen opgebrand zijn draait ze het velletje papier tot een rolletje en bind het lint er omheen. Als ze over de zee kijkt ziet ze iets over het water glijden. Het is een oud vlaggenschip dat wordt verlicht door de maan. Famke steekt het velletje papier in haar jas en verlaat haar kamer. Als ze via de achterkant van het hotel de deur uitloopt staat er een grote heksenbezem. Zonder te aarzelen vliegt ze richting de zee, onder haar verschijnt het verlaten schip. Als ze op het dek land verschijnt er een geest die gekleed is in een monnikspij. Vol verdriet begint de geest te klagen. Hij vertelt dat hij gevangen zit op het oude wrak en dat het schip al honderden jaren verschijnt met volle maan. Huilend vraagt hij om hulp, de monnik zegt: ‘kun je me naar Carrek Loos y’n Coos brengen. Famke kijkt de geest aan en zegt: ‘waar moet ik je naar toe brengen’. De geest huilt niet meer maar lacht en zegt: ‘sorry, ik bedoel de berg van St Michaël’. Spontaan zegt Famke: ‘spring maar achterop’. Als ze hoog in de lucht vliegen verdwijnt het oude schip weer in de diepte. Het eiland is niet ver vliegen al gauw verschijnt het aan de horizon. Famke land op de kade van de kleine haven, het is nog donker maar de zon kan elk moment tevoorschijn komen de monnik zweeft razendsnel de berg op zonder afscheid te nemen. Famke gaat aan de voet van de berg zitten onder een oude dennenboom een vredige rust valt over haar. De eerste wandelaars lopen via het bospad naar het oude kasteel. Veel wandelaars stoppen om naar Famke te kijken. Ze zweeft namelijk een paar centimeters boven de grond. De meeste wandelaars gaan in een kring om Famke heen zitten. Door de cirkel die gevormd wordt neemt Famke haar kracht toe. Ze dringt zonder moeite door in de hoofden van haar toeschouwers. Ze leest hun gedachten en verbindt zichzelf met hun. Ze maakt op die manier een leger van onderdanen Elke groep krijgt een speciale opdracht die ze moeten uitvoeren. De opdracht kan soms nog jaren duren voor ze hem uit zullen voeren. De vele toeschouwers leggen geld neer bij haar voeten. De dag gaat over in de avond en Famke ploft zachtjes neer in het gras. Om haar heen liggen stapels met munten. Voorzichtig pakt ze het geld op en veegt haar kleren schoon. Ze loopt het bospad af terug naar de kade. Onderweg komt ze een herberg tegen, daar besluit ze te gaan eten. Als ze haar Wicca boek openslaat ligt het velletje papier met de spreuk "Just like the flames get closer and become as one, that is how love will bring us together".  Weer op dezelfde bladzijde waar ze het gevonden heeft. Famke voelt in haar jaszak, daar had ze het velletje papier in gedaan met het rode lint eromheen. Het rolletje zit nog steeds in haar jas zak. Famke is verbaasd en kijkt naar het boek, dat langzaam vervaagd.