Lucia Smit 

Eenheid van het leven.

De kracht van dromen:

Het is woensdagochtend en Els besluit om samen met haar moeder een eind te gaan rijden met de auto. In Leiden doen ze een winkeltje aan langs een gracht. Hier verkopen ze vintage kleding. Er hangt een prachtig pakje, dat de moeder van Els zo mooi vindt dat ze het koopt. Alma de moeder van Els is dol op de kleding van Chanel. Het is een jurkje met bandjes en daar overheen een jasje met korte mouwen alles is gevoerd met zijde. Bij thuiskomst ontdekken ze dat de hele voering vol met vlekken zit, die aan de buitenkant niet te zien zijn. De voering is geel en de vlekken kleuren donker op. Het valt Els op dat de vlekken een rode gloed hebben. Ze bekijkt het nog eens goed. Els wilde het pakje aan Nela geven omdat Alma het te strak vond zitten bij haar borsten Els neemt het pakje van Alma mee naar huis, maar er overvalt haar een ongemakkelijk gevoel. Ze kan niet meteen verklaren wat dat is. Bij thuiskomst hangt ze het jurkje op een hangertje. Ze voelt een koude wind langs haar heen gaan. Ze krijgt kippenvel en besluit de deur van het balkon dicht te doen. Ze kijkt naar de jurk met de vlekken en vraagt zichzelf af wat er met de jurk gebeurt zou zijn. Ze voelt dat het niet goed is. Ze voelt de energie die om het pakje hangt. Ze weet zeker dat het bloed is. Els is bekend bij de politie ze heeft meerdere zaken opgelost. Ze staat bekend als paranormaal begaafd. Ze heeft dromen die leiden tot de oplossing van moorden. Els wordt door de politie gebruikt bij onopgeloste moorden die gepleegd zijn. Door Els haar hulp zijn de gruwelijkste moorden opgelost. Ze heeft een goede naam opgebouwd. De dromen brengen Els uit haar evenwicht. Ze heeft een levensechte ervaring. Ze is altijd toeschouwer bij de moord. Om een onbekende reden besluit ze geen contact met de politie te zoeken. Ze besluit het pakje nog even op te hangen in haar inloopkast. Als ze over de gang loopt ziet ze in haar ooghoek iets bewegen. Ze kijkt in de richting van de badkamer en loopt er heen. De zwarte schim is verdwenen. Ze krijgt nu echt een heel ongemakkelijk gevoel en wordt een beetje onrustig, omdat ze niet kan verklaren wat er allemaal gebeurt. Els gaat afwachten welke entiteit zich bij haar gaat aanmeldende volgende ochtend pakt ze het pakje en laat het weken in haar bad. Ze doet er een vlekkenoplosser bij in de hoop de vlekken te kunnen verwijderen en laat het een tijdje weken. Dan hangt ze het nat op in de zon zodat het kan drogen. Ze hoopt dat de vlekken weg gaan. Els haar dochter komt die avond eten. Els maakt die avond een salade van zeebaars. En zit geduldig te wachten tot Nela door de voordeur loopt. Tegen zeven uur komt ze met een flink gangetje de trap opgerend. Ze omhelst haar moeder en geeft haar een dikke kus. Wat ruikt het eten heerlijk, mam’! Laten we zo gauw mogelijk aan tafel gaan,’ zegt Nela. Na het eten laat Els haar mantelpakje aan Nela zien. Ze wil het graag passen. Els vertelt over de vlekken en ze kijken samen of ze verdwenen zijn. Ze zien de rode vlekken weer terugkomen in de gele zijde stof. ‘Dat ga ik echt niet dragen hoor, mam.’ Ze hangen het pakje weer terug en lopen naar de huiskamer. Ze gaan samen op de bank zitten en praten nog steeds over het rare verschijnsel. ‘Die vlekken waren echt verdwenen’. Hoe kunnen ze nu weer terug zijn?’ vraagt Els zich hardop af. Nela begrijpt het ook niet. 'We moeten het zo vlug mogelijk weggeven dan houdt het allemaal wel op.’ zegt Nela. De volgende ochtend vertrekt Els naar haar atelier. Ze pakt haar fiets en rijdt heerlijk naar de rand van de stad. Haar atelier is gevestigd in een oud kantoorpand op de bovenste verdieping. Het is ruim en tegen alle wanden zijn doeken geplaatst. Op een doek is ze een vrouw aan het schilderen. Ze is de rest van de dag bezig om de vrouw zo mooi mogelijk te krijgen. Ze voelt een bepaalde energie in de ruimte. Ze steekt kaarsen aan om de ruimte te zuiveren. De vrouw op het doek begint een rijk uitziende dame te worden van indiaanse afkomst. Ze is gekleed in een dierenvel met witte en blauwe veren. Els vindt het resultaat wel grappig en besluit het die dag voor gezien te houden. Het begint buiten al te schemeren als ze terugrijdt naar haar appartement aan het singel. Op haar weg naar huis vindt ze veertjes. Ze pakt ze op en doet ze in haar tas. Ze fietst en dan komt Marjorie door. Soms uit het niets melden overledenen zich bij Els aan. Marjorie vraagt hoe het met Els haar dochter gaat. ‘Prima’ zegt Els. Ze opent de deur en loopt in flink tempo naar boven. Els heeft zich al eerder afgevraagd waarom die Marjorie zo’n belangstelling heeft voor Nela. Ze vergeet het voorval weer. De avond is lekker rustig en Els kijkt voor het naar bed gaan televisie. De volgende ochtend besluit ze om terug te gaan naar Leiden. Ze parkeert haar auto buiten de stad in een parkeergarage en loopt door de stadspoort naar het centrum. Er zijn veel kleine straatjes met kleine brocante winkeltjes. Els kijkt door de etalageruit en ziet dat alle meubels wit geschilderd zijn. Er is veel kant gebruikt en er staat oud speelgoed. Ze loopt nog 10 minuten verder en komt dan aan bij de gracht. Er is markt en het is best druk. Halverwege de gracht is het winkeltje. Ze loopt naar binnen en de verkoopster herkent haar onmiddellijk. Els vraagt zich af of ze durft te vragen waar het mantelpakje vandaan komt. Ze denkt, die verkoopster weet toch ook niet waar die kleren vandaan komen? Het winkeltje is gevestigd in een groot herenhuis met marmer aan de muren en hoge plafonds. Midden in de winkel staat een oude open haard geheel vervaardigd van wit marmer. De geur van rauwe vis komt tot in de winkel. De vis stal staat precies voor de deur van het winkeltje. De verkoopster weet Els te vertellen dat de partij kleding gebracht is door een vriend van haar moeder. De verkoopster zegt dat die vriend het aan haar moeder gegeven had. Maar omdat haar moeder plotseling overleden is. Heeft zij de kleding in de winkel gehangen. ‘Weet je ook waar hij de kleding vandaan heeft gehaald?’ vraagt Els nieuwsgierig. ‘Ja, het komt uit een villa in Wassenaar langs de Rijksstraatweg en het heet de Eikenrode,’ zegt de verkoopster. ‘Waarom wilt u dat allemaal weten?’ Er valt een stilte want Els weet even niet wat ze moet zeggen. ‘Ik heb belangstelling in nog meer kleding’ zegt Els dan. ‘Nou er is nog veel meer te koop daar!’ zegt de verkoopster vrolijk. ‘Een van deze dagen is er een veiling.’ De verkoopster schrijft het adres op voor Els. ‘Weet je van wie die villa is geweest? De villa was van een Amerikaanse dame en haar man. Haar naam was marie en ze had een bedrijf in diepvriesmaaltijden.’ De verkoopster vertelde nog meer over hoe deze Marie het bedrijf op haar 27e had overgenomen na het overlijden van haar vader. De fabriek was in Japan gevestigd. De oude dame was schatrijk en is onder raadselachtige omstandigheden gestorven. Er heeft een artikel in de telegraaf gestaan. De oude dame is vermoord. De daders zijn nooit gevonden. De huishoudster van de vrouw werd verdacht van de moord op de oude dame. Ze zou de vrouw vermoord hebben om een groot aantal sieraden en geld. Later in het onderzoek bleek dat de huishoudster juist alles deed om de oude dame tot dienst te zijn. Zelfs in haar vrije tijd deed ze boodschappen en zorgde dat de vrouw niets te kort kwam. Uit de lijkschouwing van de oude vrouw kwam naar voren dat ze vergiftigd was met een drankje. Het glas stond nog naast haar op tafel. De politie kon alleen geen vingerafdrukken vinden. De dader heeft waarschijnlijk handschoenen gedragen. Els neemt afscheid en loopt weer terug naar haar auto. Hij staat op de eerste verdieping in de parkeergarage. Ze stapt in en rijdt Leiden weer uit. Een klein uurtje later is ze weer thuis. De avond verloopt heerlijk rustig. Els zit heerlijk op haar leunstoel voor het raam een boek te lezen. Rond elf uur besluit ze naar bed te gaan. Ze slaapt rustig in maar wordt 's nachts wakker. Ze heeft heel vreemd gedroomd.

2: De Eikenrode

 Ze is als een toeschouwer in de droom. Er staan twee vreemde mensen in een villa die ruzie maken met een oude dame. Ze verwachten geld te krijgen en voelen zich door de oude dame belazerd. Het lijken broer en zus van elkaar. Ze bedreigen de oude dame. De dame zit op een stoel in de huiskamer en de twee personen staan voor haar. De huiskamer heeft grote ramen. Els ziet precies hoe de villa eruitziet het is groot en vrijstaand. Er is een grote tuin die netjes verzorgd is. Aan het huis zit een grote veranda en daar tegenaan een grote vijver. Aan het eind van de tuin loopt een bospad met ruiterpad. Els ziet er een paard langs rijden met een dame erop. Dan wordt ze wakker en neemt een slokje water uit haar flesje dat naast haar bed staat. Ze slaapt verder en de droom gaat gewoon door. Ze wordt 's morgens toch verfrist wakker ondanks de dromen die ze heeft gehad. Els heeft een klein balkon aan haar appartement daar heeft ze potten met munt en salie op staan. Op haar tafeltje staat een Spaanse margriet in een glazen pot. Die ochtend drinkt ze haar koffie op het balkon. Ze belt haar moeder en vertelt haar alles over haar droom. Alma de moeder van Els luistert geduldig. En vraagt dan aan Els: ' hoe gaat het met je schilderijen'. 'Ben aardig bezig maar ik moet ze nog aan de man gaan helpen'. Alma lacht en zegt:' het zijn toch geen kinderen'. Aan de man helpen. 'Het voelt wel als mijn kinderen zegt Els'.' Het zou prettig zijn als ik iemand vind die ze voor me wil verkopen'. 'Zakelijk ben ik niet zo goed en ik houd me liever bezig met schilderen dan verkopen'. Haar moeder zegt: ' het komt wel goed'. 'Je vindt wel iemand'. Ze spreken af voor volgende week en Els legt de telefoon neer. Ze pakt haar kleding in en geeft haar huishoudster opdracht om haar huis voor vertrek klaar te maken. Als haar huisje schoongemaakt is vertrekt ze naar haar bosvilla. De villa was oorspronkelijk van haar vader maar sinds hij overleden is, heeft zij het georven. De villa ligt in Overijssel tegen de weerribben aan. Bij het water en in de bossen. Als ze erna toe rijdt voelt ze zich altijd bevrijd. De natuur brengt haar tot rust. Ze geniet van de weilanden en de ruimte. Toch besluit ze eerst naar wassenaar te gaan. Het is wel om rijden maar ze is nieuwsgierig. Ze parkeert haar auto dichtbij de villa en loopt door het hek de oprijlaan op. Het is druk met auto's en aanhangers. Het huis blijft gesloten de veiling vindt plaats in de tuin. Alles staat mooi uitgestald Perzische tapijten, eiken meubels, barokke lijsten. Ook staat er een Russisch ei. Het is een "Duchess of Martbough Egg”. De verkoopster verteld dat het een erfstuk is geweest van de eigenaresse. Hij wordt tentoongesteld in een glazen vitrinekast. Als Els in de tuin staat valt haar iets op. Het huis lijkt sprekend op het huis uit haar droom. De veranda de vijver de grote ramen. Veel tijd om na te denken heeft ze niet de veiling begint. Els kan mooie barokke lijsten bemachtigen voor een redelijke prijs. Ze laat deze naar haar auto brengen door het personeel van de veiling. Ze heeft geen geld meer om nog iets te kopen. Ze gaat daarom de tuin stiekem in. Ze glipt weg van de veiling. En loopt in de dicht begroeide tuin. Er staan grote dennenbomen en er loopt een heel mooi pad doorheen. Aan beide zijde van dit pad staan uitgesneden kunstwerken ze zijn vervaardigd uit tropisch hout. Het zijn figuren die zo van de hand van Jeroen Bosch kunnen zijn. Aan de bomen hangen grootte windgongen die dansen op de wind. Het geeft de tuin iets mystieks. Els is van zichzelf heel erg spiritueel en vangt een soort energie op die haar ontroert. Ze denkt aan haar droom. Ze had gedroomd over de eigenaresse van de villa. De afgelopen dagen heeft ze meerdere dromen gehad. Alles wat ze gedroomd heeft klopt met de villa. In haar droom had ze gezien dat het een reislustige dame was geweest. Ze had vele reizen gemaakt. Ze zag een jonge vrouw huilen bij het graf van haar vader. Els heeft gedroomd dat de jonge vrouw samen met haar man op reis gaat naar Indonesië. Daar ziet ze het echtpaar lopen in een oude haven. Bij een oude Chinese man hebben ze de houten beelden gekocht. Die ze ziet staan in de tuin. Ze heeft in haar droom gezien dat de oude Chinese man de kunstwerken mee neemt van een oude begraafplaats. En deze verkoopt aan het jonge echtpaar. Het echtpaar bevindt zich op een eiland in een oude haven. Ze kijkt naar de beelden in de tuin en voelt de energie die om de beelden hangt. Zouden dit dezelfde beelden zijn als uit haar droom. Ze bekijkt ze aandachtig en komt tot de conclusie dat de beelden overeenkomen. Els denkt mijn droom is wel erg dicht bij de werkelijkheid gekomen. Op het landgoed hangt een mystieke sfeer. Ze is daar helemaal in op gegaan. Het voelde als een warm bad. Els is erdoor ontroerd geraakt. Het is voor haar of ze thuis is. Maar dat kan ze niet verklaren en loopt over het pad terug naar het gazon waar de veiling was geweest. Ze is langer in de tuin gebleven dan ze gedacht had. De veiling is al voorbij de mensen zijn hun spullen al aan het inladen. Els gaat op een bankje zitten naast een rododendron. Ze heeft het gevoel dat ze bekeken wordt. Ze kijkt naar de villa en de grote ramen. Ze denkt weer aan haar droom. De oude dame in haar stoel ziet ze heel scherp voor haar. Het gevoel dat ze bekeken wordt is nog steeds aanwezig. Iemand staat naar haar te kijken, maar waar. Ze pakt haar tas en loopt zo onopvallend mogelijk weg. Ze dwingt haar zelf om rustig te blijven. Haar gevoel is juist er staat inderdaad iemand naar haar te kijken. Het is een man die werkzaam is bij de veiling naast hem staat een vrouw. Els weet onbewust dat het tweetal de moord op de oude vrouw hebben uitgevoerd. Ze ziet hen niet maar voelt hun energie. Ze loopt langs het huis de oprijlaan op. Ze ziet het metalen hek, er staat Eikenrode in geschreven. Het hek gaat vanzelf open. Els loopt er doorheen. Om de hoek van de straat staat haar auto geparkeerd. Ze stapt gauw in en rijd weg. In haar ooghoek ziet ze iemand staan. Els heeft het warm gekregen van de opwinding. Zweetdruppels lopen langs haar gezicht. Ze heeft het gevoel dat ze daarnet ontsnapt is aan iemand. Ze rijdt met haar auto zo snel mogelijk de snelweg op daar voelt zich weer veilig. Ze voelt een andere energie om haar heen het is de oude dame, ze moet zo vlug mogelijk het mantelpakje weggeven. Dan houdt het misschien op. Ze rijdt naar haar villa in Overijssel. Heerlijk al die weilanden de ruimte doet haar goed. Het in de stad wonen is voor Els een belasting. Al die herrie om haar heen maakt haar onrustig. Ze zou haar werk weer oppakken en de tuin die ze gezien had op doek gaan zetten. De grote vijver met allerlei bloemen het stuk bos met het pad en de uit hout gesneden kunstwerken. De dagen gaan voorbij, de heerlijke rust van het bos en de konijnen en vogels maken haar zo gelukkig. Het is nog steeds erg warm zo ongeveer 27 graden. Allerlei insecten vliegen voorbij, in een van de bomen hangt een rond nest. Aan de onderkant zit de ingang. De wespen vliegen op en aan het gaatje in. Vol bewondering zit Els ernaar te kijken. Haar moeder heeft de tuin ontworpen. Het huis en de tuin vormen een heel mooi geheel.

Het schilderen gaat met het grootste gemak. De prachtige tuin komt tot leven op het doek. Het is levensecht. Els plaatst het doek in de barokke lijst. Ze heeft verder doeken gemaakt met bloemen en insecten. Ook deze plaatst ze in de lijsten. Els droomt weg en geniet van het bos. Ze mist Nela heel erg, de band met haar dochter is heel sterk. Al haar doeken zijn geschilderd en bijna klaar voor verkoop. Nela is al drie weken op vakantie in Mexico. Ze logeert in een bed and breakfast de Captain's Quarters in het stadje Gallardo. Ze stuurt haar moeder vele foto's. Het is een prachtig statig huis met balkons en in het midden een lange trap omhoog. Aan de achterkant is uitzicht op zee. De kamers zijn sfeervol ingericht met rode muren en donker houten meubels. De meubels zijn vervaardigd van oude scheepsmaterialen. In de kamer hangt een houten schild met daarop twee zwarte abstracte vogels. Tegen de muur staat een eeuwenoud samoerai harnas. Het steekt prachtig af tegen de rode muur. Het harnas bestaat uit berenbont, metaal en zijde De salontafel is gemaakt van een stuurwiel van een schip. Nela slaapt in een oud chinees hemelbed. Els is blij met de foto's ze kan zo precies zien waar Nela zich bevindt. De inrichting van het huis is zeker heel mooi schrijft Els aan Nela. Nela schrijft aan haar moeder dat de eigenaresse van oorsprong Nederlandse is. Ze is geëmigreerd naar Mexico samen met haar man. En is een nazaat van een hele rijke Nederlandse familie. Els vindt het allemaal reuze interessant. Haar familie had een rederij met vele schepen. Haar naam valt erg op in Mexico ze heet Johanna maar goede vrienden noemen haar Jo. Door haar familie verleden heeft Jo die fascinatie met scheepsmaterialen, die door het hele huis te vinden zijn. Nela stuurt foto's uit een oud foto boek van Johanna, er staat een dame gekleed in een mantelpakje voor een mooi statig huis. Els schrikt ze herkend het huis van de veiling waar ze geweest is, het is de Eikenrode. Het is een bloedhete dag geweest in Mexico en de avond is net ingevallen. Johanna en Nela zitten op het balkon. Het oude fotoboek ligt op de schoot van Johanna.

 Ze vertelt aan Nela dat de geschiedenis van haar familie niet zo rooskleurig is. Het verhaal begint rond de 17de eeuw. Jacob haar overgrootvader groeide op langs de Rotte. De familie had daar een groot landhuis tevens boerderij. Rotterdam bestond toen nog uitgestrekte polders. De kleine Jacob had op 6-jarige leeftijd zijn moeder Louise verloren. Ze was overleden in haar kraambed. Zijn vader was een aantal jaren daarna hertrouwd. De kleine Jacob kon niet goed opschieten met de nieuwe vrouw van zijn vader. En ontvluchten het ouderlijk huis zo veel mogelijk. Hij bracht veel tijd door in het oude centrum van Rotterdam. Dat bestond toen nog uit oude pakhuizen, de schepen voeren op en aan de haven in. Er waren ook statige woningen die je kunt vergelijken met de herenhuizen in Amsterdam. De geur op de grachten was overweldigend. Het rook naar paardenpoep en specerijen. Er was heel veel lawaai door de wagens met houten wielen die op de keien ratelde. Jacob zat midden in de stad ook op school. Het was een van de beste scholen van die tijd. Vele geleerden gaven daar les. Maar Jacob kon zich niet concentreren en haalde hele slechte cijfers. Hij ging als het slecht weer was in de cafés zitten. Daar hoorde hij alle verhalen van de scheepslui aan. Jacob ging bij één van die kapiteins op bezoek. Het schip had een mooie naam “galjoen de Liefde". De kapitein had andere plannen met Jacob. Hij sloot hem op in een van de scheepskamers. Jacob werd ontvoerd en moest gratis aan boord werken. Hij moest werken als matroos en is vele jaren op zee geweest. Hij wist op een gegeven moment te ontsnappen van boord. Hij is op een nacht van boord gesprongen en wist het eilandje Kuroshima te bereiken. Hij had zich met zijn ontsnapping flink bezeerd. Jacob heeft daarna het vaste land weten te bereiken maar was zwaargewond aangekomen. Hij probeerde zover mogelijk te vluchten van het schip en is toen voor een kruidenierswinkel ingestort. Jacob werd gevonden door een oude Japanse man. De man behoorde tot een hele grote familie. Hij behoorde tot de Shibata clan. De clan had in de 12de eeuw een kasteel gehad. De Shibata's waren in de handel gegaan omdat de tijd van de samoerais verleden tijd was. Toen Jacob weer was opgeknapt door toedoen van de beeldschone dochter van de oude man zijn ze samengaan handeldrijven. Jacob kon goed vertalen bij buitenlandse handelaars. De oude man en zijn familie gingen handelen in wapens en levensmiddelen. De familie maakte al gauw naam in heel Azië.

De familie Shibata en Jacob hebben jaren handelgedreven in zijde en Jacob voer ook nog een aantal jaar voor de VOC op de” Vergulde Draeck”. Met het geld wat Jacob verdiende kon hij zijn eerste schip kopen. De grote weelde en de liefde van zijn leven. Was de dochter van de oude man. Jacob trouwde met haar maar hun huwelijk bleef kinderloos. Het huwelijk was een overeenkomst tussen twee families en zou eeuwig geldig blijven. Kort voor het vertrek van Jacob naar Vietnam is de oude man overleden. Ling wou niet mee naar Vietnam. Zij is met de rest van de familie in Japan gebleven. Ze gingen verder met de bedrijfsvoering van hun toen al grote imperium. De familie is ontzettend welvarend geworden door de handel. Ze hadden gevoel voor trends en mode. Daarom gingen ze kimono’s maken en handelen in zijde. Van al dat geld wat ze verdiende zijn ze kunstschatten gaan kopen die ze later in het Okra museum of Art hebben ondergebracht. Jacob is alleen verder afgereisd naar Vietnam. Het was voor hem een uitdaging om elke keer weer opnieuw fortuin te maken. Het interesseerde hem niet dat hij een baantje moest nemen bij een handelspost. Hij heeft langere tijd gewerkt op een handelspost van de VOC. Die was gelegen op de westoever van de rode rivier. Door die handelspost kwam hij in contact met de koning van Tonkin. (Tegenwoordig noemen ze het Hanoi). Het lukte niemand van de buitenlanders om toestemming te krijgen om handel te drijven. Jacob lukte het wel omdat hij zich goed verstaanbaar kon maken in het Vietnamees. Hij dreef handel en voorzag de koning van vele geschenken. Hij nam een andere identiteit aan om zijn familienaam te beschermen. Hij noemde zichzelf Jacob van Loo. Hij nam de naam aan van een Nederlandse kunstschilder omdat het hem zo aansprak. Jacob was een groot liefhebber van zijn schilderkunst. Door al het geld wat hij verdient had kon hij een oud VOC-schip kopen " de Kauw". Voor het schip heeft hij 445 rijksdaalders betaald. En is met dit schip gaan varen om handel te drijven. Hij voer naar landen zoals Congo. Afrika had een grote aantrekkingskracht gehad op Jacob. Daar ging hij op jacht op dieren die hij van zijn leven nog nooit gezien had.

Door de vele geschenken die hij had meegenomen uit Azië kon hij handeldrijven met de koning. Het is nooit de bedoeling geweest om zich schuldig te maken aan slavenhandel. Maar door de stammen oorlogen waar Jacob met zijn wapens aan meedeed kreeg hij van de koning slaven toegewezen. De koning had een hele grote hofhouding en was een machtig man. Jacob deed mee met oorlogen tussen de verschillende stammen. De mannen en vrouwen die hij gevangen had genomen kreeg hij mee van de koning. Jacob had nog meer landen aangedaan in Afrika zoals Ghana, Mali, Ethiopië, Zimbabwe. Het waren zeer beschaafde landen geweest met grote rijkdommen en welvarende industrieën. In Ethiopië nam hij koffie mee naar verschillende landen en maakte daarmee een ongelofelijk groot fortuin. Het schip "de Kauw" was geen lang leven beschoren in Batavia is hij in brand gevlogen en gezonken. Jo vertelt: ‘Jacob heeft zich daarna aangemonsterd bij het schip de vergulde Draeck’. Waar hij een leidinggevende functie kreeg. Aan de kust van Senegal is hij getrouwd met zijn vrouw die nam hij mee naar Australië. Ook de "Vergulde Draeck" is gezonken en tijdens een muiterij in brand gevlogen. Jacob overleefde de schipbreuk samen met zijn vrouw en haar vriendin. Jacob zijn vrouw is later op een eiland bevallen van een zoon. Ze is kort daarna overleden aan malaria. Jacob en de vriendin van zijn vrouw werden gered door een Chinese Jonk en voer naar Vietnam daar liet hij één kind achter bij Vietnamese monniken. Jo verteld: ‘Die vriendin van zijn vrouw is ook bevallen van een zoon op het eiland’.  Die Jacob had een te groot libido.  Jo vertelt: in een van zijn reizen is hij met het schip de halve Mas naar Amerika geweest. Daar is hij verliefd geworden op Adoette een indiaanse vrouw. Zij was de dochter van een groot opperhoofd. Ze behoorde tot de Tupi stam. Zij is ook familie van mij vertelt Jo. Nela vraagt aan Johanna of ze het niet erg vindt dat haar voorvader zo losbandig leefde. Johanna geeft geen antwoordt. Maar ze vertelt aan een stuk verder. Mijn overgrootmoeder was ook met Jacob getrouwd. Haar naam was Zahava. Ze was van welgestelde familie. Haar familie had een rederij in Vlissingen.' Vandaar dat ik iets met schepen heb'. Ze waren streng orthodox joods. Mijn oma wou niets van haar overgrootvader weten. Hij leefde er maar op los en heeft er een ratjetoe van gemaakt. Met de huwelijkse trouw had hij niets. Jacob lapte alle joodse gebruiken aan zijn laars. Jo heeft zich erg verdiept in haar familiegeschiedenis. Ze vertelt verder over Jacob. Hij was eerst gevangengenomen maar wist zich vrij te kopen met goud. De indianenstammen in die tijd maakte zich schuldig aan kannibalisme. Het had niet veel gescheeld of hij was opgegeten. Bij Adoette kreeg hij twee kinderen ze is overleden aan boord. Ze had een Europese besmettelijke ziekte opgelopen, waar ze niet tegen bestand was. De twee kinderen Limei en Boseph heeft Jacob bij zijn Chinese vrouw Ling in Japan achter gelaten. Nela kijkt Johanna verbaasd aan. Ze zegt:' wat geweldig dat je alles van je voorouders weet'. Johanna lacht en zegt: dat is een hobby van me'. Ze vraagt: ' wil je meer weten'.  Nela lacht en zegt natuurlijk. Johanna gaat verder met haar verhaal.

Daarna is hij teruggekeerd naar Rotterdam. Zijn ouders waren ontzettend blij met zijn terugkomst. Zijn ouders waren al op hoge leeftijd en Jacob wou ze niet alles vertellen wat hij meegemaakt had. Zijn vader had verteld dat de kapitein die hem had ontvoerd zwaar gestraft was De vader van Jacob stond erop dat hij zou trouwen. Zijn vrouw was door zijn ouders uitgezocht. Jacob vertelde niets over zijn eerdere huwelijken. Hij gehoorzaamde de wens van zijn ouders en trouwde met Zahava. Na de huwelijksdag moest ze haar lange donkere haar afknippen. En ze moest een kap gaan dragen die vervaardigd was van het mooiste stof wat er toen te krijgen was. Zij was de juiste partij voor de familie. De familie woonde alweer een aantal jaren in Rotterdam. Ze hadden een statig herenhuis in het centrum. En een buitenhuis aan de rivier de Rotte. Zahava kreeg één kind van Jacob. Het was een meisje ze noemde haar Johanna. Het varen zat Jacob in het bloed. Hij bleef handeldrijven en varen onder de vlag van de verenigde oost Indische compagnie. Met zijn gigantische fortuin heeft hij ingelegd in aandelen, bij de eerste Nederlandse bank. Nela was erg onder de indruk van het verhaal. Ze was er ook emotioneel door geraakt. Op een of andere manier voelt ze zich verbonden met Jo.

Ze schrijft aan haar moeder. " Hoi Mam" "ik heb een kippenvelmoment hier". Die Johanna heeft zoiets vertrouwds. Ze zou zo familie van me kunnen zijn. "Zo vertrouwd voelt het". Ook Els voelt de spirituele energie die om Jo hangt. Ze wil dat Nela zo vlug mogelijk weer naar huis komt. Nela verblijft nog een paar dagen in Mexico en vliegt dan terug naar Nederland. Nela nodigt Jo uit om naar Nederland te komen. Ze vindt de vriendschap zo belangrijk. En belooft regelmatig naar haar te schrijven

          


4: De veiling.

Els gaat Nela ophalen van Schiphol. Het is een regenachtige dag. De luchthaven is druk. Er komen veel gezinnen terug van de zomervakantie. Els staat met haar neus tegen het glas om te kijken of ze Nela al ziet. Dan ziet ze dat ze haar koffer gaat ophalen. Ze loopt vlug naar de schuifdeuren en wacht tot ze erdoor komt. Ze omhelzen elkaar en lopen naar de koffiebar. Heerlijk dat ze terug is. Els vertelt van haar schilderijen. Ze heeft contact gezorgd met de Eland de Zon. Dat is een veilinghuis in Diemen. Nela zegt tegen Els: ‘ik ga zorgen voor een bestelbus’. Ze spreken af om vrijdag langs te gaan. Els is blij dat ze niet alleen hoeft te gaan. Nela is veel zakelijker dan zij zelf. Els brengt Nela naar haar huisje aan de Schellingwoude dijk en rijd dan naar huis. Die vrijdag is ze bloednerveus er hangt veel af van deze verkoop. Ze heeft de schilderijen samen met Marjorie in plastic ingepakt. Marjorie kwam die dag steeds naar voren. Ze had zelfs haar lichamelijke vorm weer aangenomen. Ze zegt tegen Els: ‘de barokke lijsten mogen beslist niet beschadigen’. Ze hoort dat er buiten iemand toetert ze loopt naar het raam. Beneden op de gracht staat Nela met een grote witte bestelbus. Ze zwaait naar boven, Els rent naar beneden om de deur open te doen. Els zegt tegen Nela dat Marjorie ook aanwezig is. Maar Nela ziet niemand in de woonkamer. Ze weet dat haar moeder soms bezoek heeft van overledenen. Ze is met die wereld opgegroeid. Nela is blij dat ze zelf nooit overledenen op bezoek krijgt. Als Nela binnenkomt heeft Els net een seance. Els zegt tegen Nela dat Marjorie zwaar onder de indruk is van haar schilderijen. Marjorie zegt: ‘In de eikenrode hebben de lijsten ook altijd zo mooi gehangen’. Marjorie vertelt tegen Els dat ze jarenlang de huishoudster is geweest van de eigenaresse. Nela luistert wat Els hoort van de overleden vrouw. Marjorie vertelt: ‘Marie was een innemende vrouw geweest die heel rijk vermogend was door haar rijke familie’. Het was voornamelijk oud geld geweest.  Dan komt in de seance Marie naar voren. Ze waarschuwt Els. Ze vertelt dat ze op brute wijze vermoord is. Haar energie hangt om alle spullen van de eikenrode heen. Het is bijna tastbaar. Tevreden kijkt Marjorie naar Els en ze is blij dat de lijsten naar de bus worden gedragen. Els heeft twintig schilderijen gemaakt ze zijn allemaal zeer goed gelukt. Als Els de bus in stapt zit verschijnt Marjorie naast haar. Ze blijft maar praten tegen Els.  Nela voelt de energie die in de bus hangt. Ze is gesloopt als ze klaar zijn. Marjorie zegt tegen Els dat ze via een advertentie uit de krant bij de oude dame in dienst getreden is als huishoudster. Ze heeft tijdens haar werk in de villa een affaire gehad met Theodore Reepmaker. Dit was voor die tijd een groot schandaal. Uit deze romance is haar zoon Erik geboren. Haar werkzaamheden binnen de villa zijn jaren doorgegaan. Theodore Reepmaker zijn opa was Gerardus Reepmaker. Els wordt door de energie van de familie beïnvloed. Dit gaat over graven heen. Els snapt niets van al deze informatie. Marjorie zegt tegen Els dat alles stukje voor stukje ontrafelt zal worden voor haar. Alles wat ze droomt wordt ingegeven door de energie van de overledenen. Els staat voor deze energie open omdat ze zo medium is. Nela weet van de spiritualiteit van Els. Alma heeft haar vertelt dat Els als klein meisje overleden mensen kon zien. Haar gave was toen nog heel zuiver. Na het verlies van haar opa ontwikkelde ze het nog sterker. Het was een eenzaam kind die nergens echt bij hoorde. Niet veel kinderen zijn zo paranormaal begaafd als Els was. De geesten namen soms ook menselijke vorm aan die alleen Els kon zien. Ook Marjorie die het veilinghuis heeft aangeraden. Is een overleden vrouw die regelmatig bij haar doordringt. Ze geeft haar advies en zegt tegen Els: ’het veilinghuis staat ontzettend goed staat aangeschreven’.   

Els pakt boven nog even haar tas en dan rijdt Nela naar Diemen. Daar aangekomen rijden ze de grote parkeerplaats op van het veilinghuis. Els gaat zich binnen melden dat ze gearriveerd is. Het personeel is heel behulpzaam en Els wordt geholpen met het uitladen van haar schilderijen. Dan ziet ze Erik de veilingmeester. Hij komt naar haar toe gelopen. De schilderijen worden opgehangen en Erik reageert euforisch. Hij is zwaar onder de indruk van Els haar schilderijen. Hij herkent de lijsten van vroeger. Hij speelde in de ruimtes waar de lijsten aan de muur hingen. Als zijn moeder haar werk deed. Speelde Erik met de andere kinderen van Theodore Reepmaker. Iedereen wist dat hij een halfbroertje was. Erik heeft nooit de naam van zijn vader gedragen. Zijn moeders achternaam vond hij prettiger. Hij voelde zich altijd een buitenbeentje binnen zijn familie. Zijn vader had niets met hem op. Hij was een grote fout die hij gemaakt had. Erik voelde zich ongewild en een probleem. Dit heeft Erik gemaakt tot de man die hij nu is. Altijd druk en op reis. Geen vaste relaties omdat hij niet weet hoe hij daar mee moet omgaan.

Erik nodigt Els uit voor een kop koffie. Els vraagt aan Erik. Ik wil niet onbeschoft zijn maar is de naam van jouw moeder Marjorie. Ja, zegt Erik maar zij is al jaren geleden overleden. Els zegt: ‘ik sta open voor de wereld van de overledenen’. Ik heb gesproken met jou moeder. Vol ongeloof kijkt Erik Els aan. Els zegt: ‘ik weet alles van je en ook van je familie’. Els vraagt: ‘heb je nog een vraag voor je moeder’. Ze treedt op dit moment naar voren. Erik zegt: ‘ik wil alleen zeggen dat ik van haar hou’.  Nela kijkt naar de opgehangen schilderijen die tussen alle antieke meubels nog beter uitkomen. De schilderijen lijken wel van de hand van Rembrandt. Ze raakt ook betoverd door de geschilderde tuin. Nela ziet dat haar moeder met Erik weggaat. Ze ziet Els vrolijk lachen naar Erik. Tijdens de koffie vraagt hij aan haar of ze een keertje uit kunnen gaan. Els begint te blozen en krijgt het bloedheet. Ze neemt afscheid van Erik.

Ze spreken af voor volgende week vrijdag. Nela ziet dat haar moeder rood van opwinding is. Ze is zo blij dat haar moeder het zo naar haar zin heeft. De opkomst op de veilinghal is groot. Els haar schilderij van de tuin bij de eikenrode verkoopt ze met mega winst. De andere schilderijen worden ook online verkocht naar Azië. Ze heeft die dag flink verdient. Nela zegt:' nou mam je kan even stoppen met werken". Els is over gelukkig met het succes, het leven lacht haar toe. Erik heeft geregeld dat ze haar volgende collectie daar ook mag veilen. Ze zegt tegen Nela: ‘ik heb een afspraakje met Erik’. Wat fijn voor je mam. Eindelijk weer een man in je leven. Tijdens de veiling heeft Els wat mooie meubels gekocht voor haar appartement. Ze laat deze op haar adres afleveren. Haar huisje is nu zo mooi ingericht in de stijl van louis seize. Marjorie is ook in het huisje aanwezig als de spulletjes bezorgd worden.

Els Vertelt: ' Veel spullen heb ik gekocht uit inboedels en veilingen'. Els heeft een voorliefde voor de 17de eeuw. Ze gaat heerlijk op haar bank zitten met een kop muntthee. Marjorie dringt bij Els door. Vanuit de ander kant vertelt ze over haar graf heen dat ze een landhuis heeft in Metz. Marjorie zegt: 'als je tijd hebt moet je daar eens een bezoek brengen'. 'Dat zal ik zeker doen want ik ben gek op 17de -eeuwse huizen. Het landhuis heeft de oude heer Theodore gekocht voor Marjorie. Uit liefde en voor de zoon die zij hem geschonken had. Els weet dat Erik haar zoon is. Ze maakt zich zorgen om hem en is daarom nooit naar het licht kunnen gaan. Symbolisch reikt ze een sleutel naar Els uit.  Els steekt ook een wierookstokje op. De ruimte vult zich met een heerlijke lucht. Marjorie neemt afscheid van Els en lost op in de kamer. Al gauw dwaalt Els haar gedachte af. Niet altijd kan ze iets met de informatie van een overledenen. Soms komt de informatie te vroeg om het geheel te kunnen omvatten. Nu ze voldoende geld heeft kan ze zich weer storten op het verhaal van Nela. De familie van Johanna in Mexico laat haar niet los. Els voelt in huis de aanwezigheid van iemand anders. Ze wil bij haar doordringen om haar een boodschap over te brengen. Els denkt dat het de oude vrouw uit het de eikenrode is. Els haar gave is een uitputtende bezigheid. Het voelt of de energie uit haar lichaam gezogen wordt. Ze is zo uitgeput dat ze in slaap valt op de bank.

Ze droomt over een man. Hij zegt: ‘ik heet Jacob’. Els ziet dat hij dezelfde gelaatstrekken heeft als de oude dame. Els herkent haar uit een eerdere droom. Ze wordt wakker en denkt er zit een verband tussen die twee. Els begrijpt haar gedachten niet en doet het af als rijke fantasie. Dan ziet ze iets door de huiskamer lopen. Het heeft meer weg van een zwarte schim. Els denkt ik slaap nog. Het angstzweet breekt haar uit. Ze is vast niet goed wakker geweest. 

5: De Afrikaanse man

Els belt haar moeder. Alma is net terug van winkelen met een vriendin. Els vertelt Alma wat haar overkomen is. Alma stelt els gerust en zegt lieverd je hebt veel te hard gewerkt. Je moet wat meer rust nemen. Het begint buiten schemerig te worden. Els besluit wat eten te gaan bereiden in haar mooie landelijk ingerichte keuken. Ze gaat met haar bord op haar schoot voor het raam zitten, ze heeft daar een heerlijke leunstoel staan. Ze kijkt naar buiten en ziet een Afrikaanse man op de brug staan hij is geheel gekleed in het wit. Hij kijkt in de richting van Els. Ze voelt zich niet op haar gemak en gaat op de bank zitten. Ze zet de tv aan om het journaal te gaan kijken. Ze wil de afstandsbediening gaan pakken die heeft ze op de vensterbank laten liggen. Dan ziet ze weer de Afrikaanse man hij staat vlak voor haar deur en kijkt haar aan. Els begint te twijfelen aan de bedoeling van deze man. Ze heeft het gevoel dat hij haar observeert. Het zweet breekt bij haar uit. Haar hart gaat als een gek tekeer. Ze besluit zo gauw mogelijk van het raam weg te gaan. En sluit de gordijnen.

De politie bellen kan ze niet wat moet ze tegen ze zeggen. Er staat iemand voor mijn deur. Els gaat maar wat tv kijken en besluit vroeg naar bed te gaan. De volgende ochtend belt ze Nela en vertelt wat er gebeurd is. Nela zegt: ‘ik kom je ophalen mam’. Een uurtje later stopt Nela voor de deur. Els pakt haar tas en jas en loopt naar buiten. Ze stapt in de auto en Nela rijdt weg. Ze rijden Amsterdam uit en gaan vervolgens met de auto richting Utrecht. Tijdens de autorit vraagt Nela aan Els: ‘is het goed als ik op zoek ga naar mijn biologische vader’. Els schrikt dat had ze niet verwacht. Ze wist diep in haar hart wel dat Nela daar behoefte aan had.”  Natuurlijk vind ik dat goed”. ‘Het zal wel moeilijk worden’. Els zegt: ' je bent namelijk verwekt door een donor'. Els heeft nooit de goede man kunnen vinden. En had besloten om toch kinderen te willen. We kunnen wel even langsgaan bij het UMC in Utrecht. Daar zijn de gegevens van je vader. Ze gaan samen het ziekenhuis in en doen een aanvraag voor Nela donorgegevens. In het ziekenhuis wordt Els doorverwezen naar de vereniging Freya. Els belt de vereniging en krijgt schokkend nieuws. Des tijds zijn flinke fouten gemaakt bij het inbrengen van het sperma. De medewerkers hebben de pipet en het slangetje niet goed schoongemaakt. Hierdoor is Els bevrucht door een onbekende zaaddonor. Die eerder die dag zijn sperma gedoneerd heeft. Els is in complete shock. De mevrouw vertelt ‘de donor is waarschijnlijk een Afrikaanse man geweest die s morgens gedoneerd heeft. Uw dochter heeft duidelijke Afrikaanse uiterlijkheden. Els zegt: ‘weet u zeker dat er fouten zijn gemaakt’. ‘Ja, mevrouw het spijt ons ontzettend’. Er zijn nog 26 andere vrouwen die ook een andere zaaddonor hebben gekregen. Het is goed mogelijk dat Nela nog meer halfbroers en zusters heeft. Els zegt:’ ik ben blij dat ik op de hoogte ben’.’ En voor uw openheid in deze vreselijke situatie’. Nela zegt: ‘tegen haar moeder ik heb zo'n trek zullen we ergens gaan eten.” Goed lieverd we gaan eten”. Nela heeft het hele gesprek mee kunnen luisteren. Els had het geluid hard staan. Nela is best wel onder de indruk van het gesprek. Maar stapt er met het grootste gemak weer overheen.

Ze rijden met hun auto naar de rand van de stad. Naar een stijlvol gerenoveerd landhuis. Het restaurant is modern ingericht. Er hangen aan de muur sfeervolle foto's van de omgeving. Het restaurant ligt aan een idyllische jachthaven. De chef-kok heeft een heerlijke High-tea voorbereid. Els is weer helemaal relaxed. Er worden hartige mini eclairs met zalm geserveerd en komkommer met garnalencocktail. Er staan heerlijke Franse gebakjes op tafel. Het zijn langwerpige soesjes gevuld met slagroom. Er staan ook knapperige rolletjes met noten. Zomerse soesjes met slagroom en aardbeien en chocolade muffins. Nela neemt groene thee en els wil graag thee met munt. Tijdens de high tea wordt els gebeld op haar mobiele telefoon. Het is Erik hij vraagt aan els hoe het met haar gaat. Hij is benieuwd of ze alweer aan het schilderen is. Els moet eerlijk opbiechten dat ze nog niets gedaan heeft haar hoofd staat er niet zo toe. Er valt een stilte dan maken ze een afspraak om elkaar te ontmoeten. Ze heeft een afspraak voor aankomende woensdag. Nela is heel erg enthousiast. Ze is zo blij voor haar moeder. Ze vervolgen hun high tea samen het is een geweldig uitstapje. En gaan later nog winkelen in het centrum van Utrecht. Els heeft nieuwe kleren gekocht voor haar afspraak met Erik. Ze heeft 's avonds haar kleren netjes opgehangen in haar inloopkast. Die nacht slaapt ze uitstekend en wordt verfrist wakker.

Els gaat haar moeder ophalen ze heeft een verassing voor Alma. Alma woont in een seniorenflat in Amstelveen. Ze rijdt naar haar moeders huis. Ze staat al buiten te wachten en stapt vlug de auto in. Ze zegt tegen Els "lieverd wat zie je er goed uit". Ik voel me ook goed zegt Els. Mam ik heb een verassing voor je we gaan voor drie maanden naar Spanje. Eerst gaan we langs bij je vrienden in Valencia en dan reizen we door naar Dexia. De moeder van Els is wel een oude dame maar nog jong van hart en geest. Ze is 85 jaar maar ze lijkt pas achter in de zeventig. Voor ze weggaan blijft Elma bij Els logeren. Els verteld van haar afspraak met Erik. Alma zal die avond alleen thuis moeten blijven. Dit vindt ze geen bezwaar. Die avond komt Erik Els ophalen. Hij maakt meteen kennis met Alma. Ze geeft een goedkeurend seintje aan Els. Ze lopen samen naar het Rembrandtplein over de grachten die avonds sfeervol verlicht zijn. Dan komen ze bij het Amstel hotel. Erik heeft de Royal suite gehuurd. De hotelkamer is ingericht met prachtige schilderijen. Er staan mahoniehouten meubels met bronzen beelden erop. De slaapkamer heeft een hemelbed. Er hangen kristallen lampen aan het plafond plafons zijn hoog en heeft ook hele grote ramen. Ze dineren in het La Rive. Erik heeft een tafel aan het raam besteld. Ze kijken op de verlichte Amstel. Ze zitten ongelooflijk mooi. De avondzon schijnt naar binnen. Voor het raam liggen bootjes. Het eten was fantastisch er worden zes gangen serveert. Bij elke gang kregen ze een andere wijn. Ze begonnen met een amuse van gefrituurde tomaat met sojasaus. Erik streelt Els met zijn been tot in haar kruis. Ze wordt helemaal rood en geeft een gilletje. Na het eten drinken ze wijntjes op het balkon. De wijn stijgt Els naar het hoofd. Erik neemt haar mee naar de hotelkamer. En draagt haar naar het hemelbed. Ze bedrijven de liefde tot diep in de nacht. Vermoeid vallen ze allebei in slaap. Als s’morgens wakker wordt is ze ontzettend verliefd op Erik. Er is nog nooit een man geweest die zo romantisch was als hij. Er wordt op de deur geklopt. Het is een ober die het ontbijt serveert op bed. Het ontbijt bestaat uit een smoothie gemaakt van vers fruit. Een gebakken ei op een boterham gemaakt van zuurdesembrood. Er zijn croissants en appeltaart. Els geniet van het ontbijt en van Erik. Ze zegt tegen hem dat ze niet meer zonder zijn gezelschap kan. Wil je met me meegaan naar Spanje. Erik wil wel maar kan niet stoppen met werken. Hij belooft dat hij zijn werk gaat combineren met een bezoek aan haar in Spanje. Ze kussen elkaar en gaan samen douche. Als ze aangekleed zijn nemen ze innig afscheid van elkaar. Els gaat op een holletje naar huis. Als ze de gracht op rijdt ziet ze dat de woning van Fanneke te koop staat. Ze vraagt aan de buurvrouw van Fanneke of ze iets weet. De buurvrouw weet van niets. Ze is vertrokken zonder iets te zeggen. Els voelt zich hierdoor wel een beetje teleurgesteld. Ze vergeet Fanneke al gauw weer want bij thuiskomst is Alma haar koffer al aan het pakken. Alma vraagt waar ze gaan logeren de komende maanden. Els zegt: ' ik heb een penthouse gehuurd met een panoramisch zicht op zee. We zitten dicht bij de jachthaven en het strand. We lopen ook zo naar het centrum van Denia. Els verteld vrolijk verder. Het is een penthouse en heeft een groot terras met jacuzzi. Heerlijk zegt Alma:' dan kunnen we lekker bruin worden". Alma zegt: ' het is al donker ik zal de gordijnen even dicht doen. Ze kijkt door het raam en ziet de Afrikaanse man voor de deur staan. Hij kijkt Elma recht aan. Ze zegt tegen Els:' die man staat weer buiten hij kijkt naar boven'. Ik loop wel even naar beneden om te vragen wat hij van je wil. Els is doodsbang en zegt tegen alma "ik heb mijn mobiele telefoon al gereed om de politie te bellen". Els kijkt naar beneden en ziet Alma met de man praten het gesprek duurt wel tien minuten voor ze terugloopt. De man loopt mee naar binnen de trap op. Hij stelt zich voor aan Els hij heet Bakari. Ze nemen plaats op de bank. Bakari zegt tegen Els dat hij op zoek is naar zijn dochter. Els zegt tegen Bakari het is helemaal niet zo gebruikelijk voor een donor om op zoek te gaan naar zijn kinderen. Dat is ook helemaal niet de bedoeling. Ze kijkt hem een beetje boos aan. Dat weet ik zegt Bakari maar ik ben hiernaartoe gekomen om haar te beschermen. De bos heks in Afrika heeft me gewaarschuwd over dit kind. Bakari verteld dat hij veel kinderen heeft maar daar maakt hij zich geen zorgen over. Marty de bos heks heeft hem precies verteld waar hij moest zoeken. Ze beschreef je huis de gracht alles. Marty is als een tweede moeder voor me geweest. Ze is een belangrijke vrouw met een gave die niet meer van deze wereld is. Els kijkt hem met ongeloof aan. Els is nu wel onder indruk van deze man. Nela lijkt veel op hem ze voelt met een genegenheid voor hem. Goed zegt ze, ik ga Nela even bellen. Els verteld nela in het kort wat er gebeurd is. Ze zegt ik kom meteen naar je toe mam. Een half uurtje later loopt Nela door de voordeur. Els staat haar al op te wachten haar hoofd is rood van de opwinding. Ze stelt Nela voor aan Bakari. Hij staat op en pakt haar beet en kust haar op de wang. Hij is zo blij hij wil dat ze meteen met hem meegaat. Hij pakt een foto uit zijn portemonnee, het is van zijn dochter uit Afrika. De gelijkenis is